Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ronde, als ze de deur opendeed voor hen beiden. En ze wou mevrouw Baars horen roepen naar haar Troeletje! Maar ze ging vast niet in die vieze oude kleeren. Ze had er genoeg van om voor zigeunerkind te spelen. Ze wou maar liever weer het kind uit de kruidenierswinkel zijn. Ze begreep toch, dat Peter niets zou voelen voor haar argumenten. Als ze haar zin wilde krijgen, was ze wel slim, die Fien!

,,Denk je, dat jij vijfentwintig gulden krijgt, als je zo met dat hondje komt?" vroeg ze aan Peter.

,,Waarom niet? Ze zijn toch uitgeloofd voor den eerlijken brenger ?"

Fien zei heel kattig: „Zo'n viezen jongen met een zak op zijn rug scheept ze vast met een dubbeltje af!"

Peter gaf er niets om, dat Fien hem een viezen jongen noemde.

,,Denk je dat?" vroeg hij verschrikt.

Fien knikte van ja.

„Nu, dan ga ik me eerst wassen!" Peter was vastbesloten. „Ik kan mijn Zondagse pak ook aandoen," zei hij. „Als m'n moeder het niet ziet ten minste."

„Dan ga ik me ook eerst wassen," zei Fien. „En ik doe m'n andere jurk aan. ..."

„Jij hoeft niet mee."

„Jawel! Ik zal zeggen, dat ik van mijn tante gehoord heb, dat er vijfentwintig gulden uitgeloofd waren. Dan moet ze ze wel geven."

„Moet jij er de helft van hebben ?" vroeg Peter wantrouwend.

„Gekkerd," schold Fien, „ze zijn voor jouw moeder."

Toen had Peter weer vrede met het geval. Ze liepen eensgezind terug naar het hartje van de stad. Peter floot.

Sluiten