Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vond, dat hij vanmorgen speciaal alle reden had om op te scheppen!

,,Ik zou zo'n drukte niet maken, als mijn vader door de politie was weggehaald," zei Joop. Toen maakte hij als de wind, dat hij bij zijn moeder in huis kwam. Want Peter de sterke kwam op hem af met een paar vuisten als ijzeren hamers. Zijn vader! Dat durfde Joop te zeggen! Dat zijn vader door de politie was weggehaald. Zo kon hij een anderen jongen sarren! De leugenaar! De bangerik. Daar vloog hij achter zijn moeders deur. ,,Kruip maar onder moeders schort, jongetje," sarde Peter. Hij wachtte nog een ogenblik. Hij zou het nooit op zich hebben laten zitten, als een andere jongen zei, dat hij maar onder zijn moeders schort moest kruipen. Daarom verwachtte hij nog even, dat Joop ook naar buiten zou komen. Ha, dan zou hij een robbertje met hem vechten! Maar Joop kwam niet.

Toen liep Peter door naar huis. Het was toch gek. Hij floot niet meer en hij liep niet meer zo met zijn neus in de lucht. Hij keek om zich heen, of hij soms andere jongens zag, aan wie hij zou kunnen vragen, hoe Joop aan dat rare praatje kwam. En toch was hij blij, dat hij geen enkelen anderen jongen zag.

Hij kwam de winkel binnen. Wat zou hij blij geweest zijn, als hij daar onverwachts de kiel van zijn vader tussen de manden had gezien! Wat hoopte hij, vaders stem te horen, die zei — en geen klein beetje boos! — „Moet jij nu altijd te laat zijn ?"

Vader was niet in de winkel. Binnen klonk zijn stem ook niet. Het was vreemd stil binnen, akelig stil. Peter rook in de gang de lucht van aangebrand eten. Wat had zijn moeder nu? Daar achter walmde een stel. Het stonk een uur in de wind.

Sluiten