Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat hij ook dezen keer slechts ternauwernood mikte en het schot ging af.... vlak naast het papier.

Nu kwam de beurt aan Sam; deze zou immers toch niet in de buurt van het papier kunnen komen, dus was Buttler heelemaal niet verstoord over dit slechte schot van zichzelf.

Sam richtte; maar waarheen? Niet op het papier, maar naar den hoek van den muur, waar tot nog toe steeds de kogels van hem waren heen gegaan.

— Wat gaat U nu beginnen? vroeg de waard, die dat opmerkte.

— Waarom richt je nou op dien hoek? vroeg ook Buttler nu.

— Omdat ik steeds op het papier gericht heb en in dien hoek terecht kwam. Nu mik ik op dien hoek, dus moet de kogel nu op het papier terecht komen.

— Ben je gek?

— Neen, ik heb nu alleen mijn geweer leeren kennen.

— Dat is waanzin!

— Ja, maar niet van mij, doch van mijn geweer. Let op!

Hij drukte af en... . de kogel zat midden in het papier!

— Nou, heb ik geen gelijk gehad? Geef op mijn honderd dollar! Eerlijk verdiend!

Buttler was te verbouwereerd om het te gelooven en liep heelemaal tot dicht bij den muur, om zich te vergewissen, of Sam inderdaad het papier geraakt had.

— Ja, werkelijk, daar zat het gat. Zou hij het geld geven of zou hij eenvoudig weigeren? Neen, hij zou het geven en dan een nog grooter bedrag terugwinnen.

— Stoppen we ermee?

— Zoo U wilt

— Dan nog eens

— Best.

— Maar dan niet om honderd, doch om twee honderd dollar.

— Sir, dat is te veel; nu ken ik het geweer en ik win alles van U.

— Haha, geen sprake van.

— Dan twee honderd.

— Best. Maar gelijk zetten. Mijn kameraad Berry zal het geld wel zoolang vasthouden.

Hieraan voldeed Buttler, hoewel hij geenszins van plan was, het geld eventueel prijs te geven. Hij had het niet bij zich, dus leende hij het even van zijn mannen en zei toen:

— Maar niet op twee, doch op driehonderd pas afstand.

— Ook al goed. Verhezen doe ik dezen keer toch. Maar het is niet eerlijk, dat ik zoo zeker mijn geld kwijt ben....

— Niks erg, vond Buttler.

Nu werden driehonderd schreden afgemeten en Buttler ging er staan.

Hij richtte nu veel langer dan den eersten keer en toen de kogel afgevuurd was, renden alle maats van hem naar den muur om te zien, hoe het schot getroffen had.

Sluiten