Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stoel viel en zoo als hij terecht gekomen was, op den grond bleef liggen.

Nu probeerde Sam het bij Buttler en die was heelemaal weg; er was geen beweging in te krijgen; Sam sprak hem toch toe en ledigde zoogenaamd zijn glas nogmaals op aller gezondheid.

Het was de juiste tijd om te handelen, dus stonden alle drie nu op en, terwijl Dick met beide revolvers in de hand klaar stond, om bij eventueel ontwaken van de heeren snel allen in bedwang te kunnen houden, grepen Sam en Will de mannen één voor één beet en bonden hen met meesterhand. Ook de waard en de dikke negerin werden voor alle veiligheid vastgelegd en nu wandelden zij alle drie getroost naar buiten.

Dick en Will bleven achter om bij een ontwaken hen de noodige uitleg te geven en Sam ging naar het kamp.

Hij was echter nog niet ver gegaan of daar kwamen al eenige mannen uit het kamp aan.

— Ze hebben ons een os gestolen, schreeuwde Schmidt al van verre.

— Dat weet ik ook wel, antwoordde Sam gelijkmoedig.

— Wat? Hoe?

— Dat wéét ik!

— En.... U hebt hen niet tegengehouden?

— Ik? Een hansworst? Hen tegenhouden?

— Nou ja, U bent toch een landsman.

— Trouwens, hij is niet gestolen, alleen een stuk van zijn lende.

— Hoe weet U dat?

— Ik heb er heerlijk van meegegeten.

— Hoe is dat mogelijk?

— Door middel van mijn gebit.

— Ach, schei toch uit

— Ook goed, hihihiü!

Dat kirrende gelach deed Schmidt aan de woorden denken, die die jonge man hem gisteravond gezegd had en hij vroeg Sam dan ook:

— Heet U werkelijk Falke?

— Zoover ik me nog kan herinneren, ja.

— Maar U lijkt erg op een prairiejager.

— Zoo?

— Volgens Schi-So tenminste.

— Wie?

— Schi-So.

— Wie is dat? vroeg Sam opgewonden.

— Dat is iemand, die bij ons is en zoon van een Indiaansch opperhoofd, Nitsas-Ini .

— Nitsas-Ini? Den Navajo-hoofdman?

— Ja.

— Is die bij U?

— Zijn zoon, ja.

— Maar dan zal ik zorgen, dat ge Uw os terugbetaald krijgt.

Sluiten