Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Nou, dan maken we hen toch dood en zijn zoo van hen af.

— Nee. madame, dat gaat zoo maar niet.

— Waarom niet? U zegt zelf, dat ze het op ons leven gemunt hadden.

— Dat wel, maar daarom behoeven ze nog niet zonder bewijs vermoord te worden.

— Zonder bewijs?

— Natuurlijk, geen rechter accepteert een bewijs, bestaande uit beweringen van ik denk, of ik vermoed. Al weet ik het zeker, dan heb ik nog geen bewijs.

— Wat bent u dan van plan te doen?

— Hen aan den rechter overleveren.

— En u zegt, dat u geen bewijzen hebt?

Nee, die moet ik nog gaan krijgen.

— Hoe dan?

— Doordat we hen uw gezelschap laten overvallen en hen dan op het juiste oogenblik in hun kraag grijpen.

— Over... .val... .len?

— Is dat zoo gek?

— Ja, waarachtig, dat is héél gek, dat is heel erg gek, enne

daar komt niets van in.

— Mooi, dan kunt u nu weer rustig gaan slapen; voor opstaan hoeft u dan niet meer moe te worden

— Hoe bedoelt u dat?

— Daarmee bedoel ik, dat het uw laatste slaap wordt.

— Waarom?

— Omdat ze u dan vannacht zullen overvallen.

— En ze zijn gebonden?

— Ja, maar ik kan hen niet vastgebonden houden.

— Dat kunt u wel.

— Hoe lang?

— Tot wij in veiligheid zijn.

— En wij zitten dan met die gevaarlijke heeren opgescheept?

— Dat moet u voor ons over hebben.

— Dat moeten we misschien wel, maar we hebben het nu eenmaal niet.

— Dus u laat ons vermoorden?

— Ja, in....

— Bah!!!

— In schijn, wilde ik gaan zeggen.

— Hoe, in schijn?

— U vertrekt onmiddellijk van hier, zoodat u nog voor morgenmiddag in Tuscon bent.

— We vertrekken vannacht niet, dan moeten we slapen.

— Als u vannacht gaat slapen is het voor den laatsten keer.

— Maar als....

— Nee, Mevrouw, u mag zooveel te zeggen hebben, als die heeren dat toelaten, maar ik denk er niet aan, om door de stommiteit van een vrouw een heel stel menschen te laten uitmoorden, als ik dat voorkomen kan door tegen die vrouw op te treden. In

Sluiten