Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ik mijn hart eens aan ophalen.

Er volgde nu een reeks van vervloekingen over de gisteren beleefde gebeurtenissen en er bleef in zijn fantasie niets niemendal heel van de drie „kleermakers", die hem zoo leelijk in de val gelokt hadden.

Hij zweeg verder en Sam bleef nog wel een kwartier zoo liggen luisteren, in de hoop, dat er nog iets nieuws te hooren zou komen, maar er kwam niets meer en hij besloot dus maar weer weg te sluipen.

Bij Will aangekomen, kreeg hij zijn Liddy weer terug en Will zei:

— Nog wat gehoord?

— Ja, maar niet te veel.

— Goed, maar wel gewichtig?

— Nee, alleen een beetje gezwam over wat ze met ons denken te doen.

— En dat is?

— Niet veel goeds als ze er den kans toe kregen, maar dien krijgen ze niet.

— Hoezoo?

— Zij willen niet tot den morgen wachten, maar onmiddelijk nadat de verkenner terug is, opbreken; dan,wachten ze totdat het vuur wat lager brandt en dan zullen ze ons overvallen. Alleen wij drieën blijven gespaard voor.... de kogels van den heer Buttler.

— Fijn, hè? Gaan we nu terug?

— Ja, heb je nog wat van dien verkenner gezien?

— Ja, hij kwam hier vlak langs me, maar heeft natuurlijk niets gezien.

— Mooi, des te beter. Ga nu maar mee, want we moeten zorgen, dat we terugkomen.

Net wilden ze weg sluipen, toen er een geschreeuw weerklonk; niet luid, maar toch verstaanbaar. Het was een Engelsche uitroep en werd gevolgd door een tweede, in het Duitsch.

— Tempest, riep de eerste stem.

— Donnerwetter! riep de tweede stem.

— Dat is die idioot van een organist, fluisterde Sam. Die vent stuurt de boel nou altijd in de war.

— Kom mee, dan zullen we eens hooren, wat er eigenlijk aan de hand is.

Uiterst voorzichtig, maar toch vlug, slopen beiden nu naar de plek, vanwaar het geluid gekomen was.

— Wie je bent, heb ik je gevraagd!

Dat werd weer in het Engelsch gevraagd en het antwoord, dat hierop kwam, was in het Duitsch en sloeg nergens op:

— Ik stik!

Zoo ontwikkelde zich een gesprek, dat belachelijk was voor Sam, die beide talen machtig was

— Je naam wil ik weten klonk het weer in het Engelsch

:— Van het kamp vandaan! was het Duitsche antwoord.

Sluiten