Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hallo! riep Sam met luide stem, — is alles goed gegaan?

— Ja, klonk de stem van Will Parker aan den anderen kant van het kamp, — we hebben hen allemaal.

— Mooi, dan maar bij het vuur en dat lekker opporren, dan kunnen de heeren ons wat beter bekijken!

Alles was juist zoo gegaan als Sam voorspeld had en zooals hij had afgesproken. Nu werden de inmiddels gebonden Finders binnen de wagenkring gebracht en het vuur werd weer flink bijgevoed.

Eenige minuten later zaten de drie vrienden van het Klaverblad met Schi-So en Wolf en den luitenant rondom het vuur, dat hoog oplaaide en de gezichten bescheen van de gebonden moordenaarsbende. De soldaten waren weggestuurd om de vrouwen, kinderen en de paarden te halen.

Geen der gevangenen zei een woord, maar hun oogen zeiden

boekdeelen.

Ook de mannen om het vuur zeiden niet veel; zij waren te blij, dat alles gelukt was en nu zaten ze alles nog eens te overdenken.

Na een kwartier waren allen van het gezelschap weer bijeen en ook de scout, die gebonden meegenomen was, had men bij

de gevangenen gelegd.

Nu begon Sam Hawkens met aan de nieuwaangekomenen een verhaal te doen over hetgeen was voorgevallen tijdens hun afwezigheid. Net was hij hiermee klaar, toen er van den kant der gevangenen een stem weerklonk:

Zeg eens, wat is dat voor werk, dat die kerel met ons doet,

wat hij wil?

Nu keek Sam eens dien kant uit en zag nu den muzikale zonderling bij de gevangenen, die hij steeds weer verlegde. Wat doet U daar nu? vroeg Sam verbaasd.

— Ik bekijk, hoe ik op het tooneel het voordeeligst die buitgemaakte menschen kan rangschikken.

— Oh, is het soms voor Uw opera?

— Ja.

— Ga dan gerust Uw gang, hoor.

— Ik zal hen niet te moe maken.

Nee, maar U mag hen gerust wel moe maken, want ze

zullen weldra de eeuwige rust genieten.

Dat was te veel voor den gesarden Buttler.

Wilt U ons nu wel eens gauw losmaken, anders zal het er

in Tucson leelijk voor U uitzien! dreigde hij.

Sam lachte erom, maar toen Buttler met zijn gescheld en geschimp doorging, werd het Sam een beetje te erg en hij stond

op en stapte op Buttler toe.

Wou jij soms ontkennen, wat we je voor den rechter te

Tucson ten laste gaan leggen?

Wij hebben niets misdaan; we zijn reizigers en kwamen

aan om water voor de paarden te halen. Maar daar we een vuur zagen branden en niet wisten, wie er hier legerde, zijn we

P

Sluiten