Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIERDE HOOFDSTUK.

IN HET PUEBLO.

Nog voor de dageraad geheel aan den hemel was, den volgenden ochtend, had de ranchero al koffie klaar. Handige maïsbroodjes lagen er te wachten en ook stukken gebraden vleesch. Alles was den vorigen dag al betaald en nu konden de menschen, die nog een heel eind moesten reizen, lekker eten meenemen, inplaats van er zelf voor te moeten zorgen onderweg, wat met de vrouwen en kinderen als bagage geen pretje is.

De kinderen werden in korven van stroo gezet en aan weerszijden van een ezel opgehangen, zoodat men geen last van hen had en zij tevens niet te moe werden.

Er werd opgestegen en de stoet zette zich in beweging. Zoo snel mogelijk werd er voortgemaakt, omdat men aan het eind van dien dag een goed deel van den tocht hoopte afgelegd te hebben. Het was nog ver en het doel van de reis was voorloopig, als eerstvolgende halteplaats, het pueblo der Moggollonbergen.

Een pueblo is een trapsgewijs gebouwd Indianendorp, dat tegen een heuvel aan ligt en dat zoo gemaakt is, dat er geen vijanden kunnen binnen komen.

Dit heeft men gedaan gekregen, door de verschillende woningen aan elkaar te maken en in terrassen boven elkaar, zoodat men van buiten gezien een groote pyramide ziet, met niet één ingang. Want die ingangen zijn niet, zooals in andere bouwwijzen, aan de voorzijde, maar in het dak. Wanneer men dus in de eerste verdieping van het pueblo zijn moet, dan moet men met een losse ladder, die in geval van nood weggenomen wordt, op het eerste platform klimmen en dan kan men door een rond gat, waar maar net één man doorheen kan, naar beneden, ook weer langs een losse ladder.

Zoo waren er in die pueblo's vele verdiepingen, soms wel tien, maar meestal zes of zeven. Het was daardoor bijna onneembaar voor de vroegere bewapening.

De kleine karavaan was dus op weg naar dat pueblo en daar men er in den avond dacht aan te komen, reed men gewoon door, zonder zich uitermate te haasten.

Het was echt warm, en naarmate de zon hooger kwam, nam de hitte toe.

Dit is in die streken heelemaal geen vreemd verschijnsel. Het vreemde kwam pas nadat de zon al bijna ter kimme was. Toen nam niet alleen de temperatuur he?l snel af, maar zelfs werd het plotseling erg koud. De hemel bleef even onbewolkt als anders en niemand had er erg in, behalve Sam, die naden-

Pecrolcumkoning 7

Sluiten