Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het deksel grooter te maken, toen Schi-So zeide:

— We kunnen die lamp beter uitdoen; straks hebben we hem misschien meer noodig.

Dit was een goede raad, want inderdaad zouden zij hen straks van noode hebben. Het werken begon nu weer opnieuw, zoo zachtjes mogelijk, om den Indianen niet te doen weten, wat er gebeurde.

Men werkte den geheelen nacht door Van slapen was bijna geen sprake, want voortdurend moest er afgelost worden.

Eindelijk tegen den morgen had men niet alleen een gat in de houten onderlaag van het deksel gemaakt, maar konden ook reeds eenige steenen worden verwijderd.

— Zachtjesaan, anders hooren ze je, zei Sam Hawkens.

Nauwelijks had hij deze woorden gezegd, of buiten klonk een

schot en een oogenblik later riep Dick Stone, die naast Schi-So stond te werken:

— All devils, ze hebben me geraakt.

— Allemachtig, waar dan?

— Een schampschot aan den bovenarm. Die beesten daarboven schieten op ons.

— Jammer, want dan hebben ze ons messen gehoord.

— Wacht even, ik kom omlaag.

Noch geen seconde was hij op den grond gesprongen of wederom klonken twee schoten.

Sam Hawkens, die een heel eind er vandaan stond, stiet een oorverdoovend geschreeuw uit.

— Wat doet je nou?

— Ben jij ook geraakt?

— Is het erg?

Zoo vroegen allen aan Sam, wat er was.

— Niks ik wil alleen weten, waar die schavuiten zitten. Hihihihi.

Boven hen weerklonk een luid vreugdegejuich. De Indianen hadden Sam's stem gehoord en dachten, dat ze hem leelijk geraakt hadden.

— Mooi zoo, lachte Sam, ze zitten boven op het luik en hurken erbij om te luisteren.

— Nou, en wat dan nog?

— We zullen hen even tracteeren. Frank en Will, kom jullie. We hebben hier drie dubbelloopeprs. Twee schoten, snel achter elkaar, dat is zes kansen op hun schreeuw van boven.

— Dat is een goed idee.

— Daar gaat hij. Eén twee... .drie!

— De schoten knalden en onmiddellijk daarop, weerklonk van boven een pijngeschreeuw en woedegehuil.

— Fijn, die misselijke kerels zullen ons voorloopig wel niet meer belusteren.

— Nee, maar wat erger is, dat is de verloren moeite, die we hebben gedaan, om dat gat te maken.

— Waarom?

Sluiten