Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vuur branden en bovendien spraken zij zoo luid, dat de beide luisteraars hen op wel 20 schreden afstand konden hooren.

— Ja, Mr. Rollins, ik verzeker U, dat U een zeer goed zaakje er aan zult hebben.

— Ja, dat mag dan ook wel, want het is niet voor niets, dat ik al dat geld daar geef.

— Zeker, maar de aardolie loopt zoo met een dikke straal uit het gat vandaan en U kunt gemakkelijk begrijpen, wat daar voor een massa achter zit.

— Hoe hebt U dat eigenlijk zoo weten te ontdekken?

— Hoe? Door de lucht.

— Rook het er dan zoo sterk naar?

— Ja, wel degelijk, want ik kwam hier langs en verwonderde mij er over, dat hier zoo'n geur hing. Ik ging op zoek en jawel, daar vond ik het. De hemel weet, hoeveel er nog zit, waar ik de plaats nu niet van kan ontdekken, maar dat allemaal pas bloot komt, wanneer de olielaag geëxploiteerd wordt.

— Dat kan echter ook tegenvallen, meende Mr. Rollins.

— Neen, dat denk ik niet. Wanneer er naar olie geboord wordt, zal er wel een ontzaglijke druk op komen te staan en.... potstausend, wat een hoogte zal dat bereiken, wanneer de olieader aangeboord wordt en de kostelijke vloeistof omhoog spuit. Willen we eens wedden, dat het wel een honderd voet de hoogte in spuit?

— Neen, aan wedden doe ik nooit.

Maar aan de kleine glinsterende oogjes van den man kon men zien, dat hij best zou willen wedden, want hij had er heel wat voor over om geld te verdienen.

— Ik wil alleen hopen, dat alles werkelijk zoo is, als U het voorspiegeld.

— Dat kan immers niet anders!

— Och, nou ja....

— Neen, ik zou U voor geen halve cent kunnen bedriegen; trouwens, ik heb U nog steeds geen enkele cent gevraagd, hoewel ik al heel wat kosten voor U gemaakt heb.

— Maar die wil ik immers graag betalen.

— Neen, niet noodig, want dan denkt U dat ik het doe om op U te verdienen.

— Nou ja, dat is wat anders. Dat is gewoon een koopsom. Is het U te hoog? Dan zijn er nog wel andere koopers voor te vinden.

— Neen, neen, kwam het kleine mannetje haastig, dat heb ik immers niet gezegd!

— Neen, want dan zou ik wel even zeggen, dat het een spotkoopje is.

Even was het stil, toen begon de bankier weer:

— Weet U, wat ik maar niet kan begrijpen?

— Wat dan?

— Dat die Indianen onze zakken niet hebben leeggemaakt.

— Dat hebben ze natuurlijk later willen doen, omdat het te

Sluiten