Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij greep de hand van den bankier en zei:

— U moet mij niet kwalijk nemen, want ik kan me niet zoo goed uitdrukken, en....

— Ach, hou nou maar op, hoor, ik ken je langer dan vandaag!

De anderen hadden toegehoord en waren er blij om, want

nu konden zij ook op den steun van den boekhouder rekenen.

Hierin hadden zij echter misgerekend.

— Maar dan moeten er wel een flink stel kerels meekomen, die het tegen de Indianen kunnen uithouden, want ik ben niet erg thuis met het geweer en bovendien kan ik het westen nog niet zoo begrijpen, dat ik er momenteel geschikt voor zou zijn.

— Dat komt allemaal wel terecht, meende de bankier.

— Want dat die Indianen het zoo maar zonder meer zullen accepteeren, dat geloof ik niet.

Nu reden de ruiters door en zeiden geen woord meer, todat de bankier op een gegeven oogenblik aan Polier vroeg:

— Hoe lang is het nu nog naar het petroleum-meer?

— Nog zoowat anderhalf uur.

— Wat?

— Ja.

— Nog anderhalf uur?

— Ja.

— En jullie zijn pas een half uur bij ons.

— Ja.

— Dus dan zijn jullie pas twee uur geleden van het meer vertrokken.

— Ja.

Dat antwoord kwam onwillig, want hij voelde, dat het mis zou gaan.

— Maar dan hebben jullie toch veel te lang gewacht, todat je ons het bericht kon brengen, dat alles veilig was. Was dat niet veel te lang gewacht voor een zoo gewichtige zaak?

Bijna had hij een lange pauze niet kunnen vermijden, want hij wist niet wat hij hem antwoorden moest. Maar de steeds slimme aanvoerder der Finders wist alweer een goed antwoord:

— Maar wij moesten toch zorgen, dat alles veillig was, en daarom hebben we den geheelen omtrek afgezocht en dat was zoo maar een, twee, drie niet gebeurd.

Opgelucht door die leugen, herademde de bankier weer en Grinley was blij, eindelijk te kunnen zeggen:

— Kijk eens daarheen, mijne heeren, wat zou dat zijn?

Hij wees op een klein stroompje, dat nu te zien kwam en waarlangs zij voortreden. Het was slechts een beekje en stroomde niet snel. Op de oppervlakte lagen allemaal vetoogjes.

— Wat is dat? vroeg Rollisn.

— Ja, bekijkt u dat maar eens.

Rollins steeg af en rook.

— Petroleum?

— Ja, petroleum, hoe vindt u dat?

Sluiten