Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd. Ook nu bleven allen te paard, terwijl die beiden elk een kant uitliepen langs het spoor.

Maar ditmaal scheen het spoor nogal moeilijk te zijn, want de beide anders zoo vlugge spoorlezers bleven nu een kwartier weg. Toen zij bij elkaar kwamen, vroeg Old Shatterhand aan Winnetou:

— Wat denkt mijn roode broeder van dat moeilijke spoor. Ik heb nog maar zelden zooiets te lezen gekregen.

Winnetou keek ernstig en zei langzaam, alsof men niet aan de waarheid ervan mocht twijfelen:

— Wij zullen drie verschillende menschensoorten vinden: bleekgezichten en Indianen van verschillende nationaliteit.

— Dat had ik ook gedacht. Die Indianen zijn de Navajo's en de Nijora's. Die drie partijen zullen elkaar op dit oogenblik bij Gloomy-Water aan het besluipen zijn.

— Mijn broeder heeft mijn gedachten uitgesproken.

— Eerst hebben hier vijf paarden gereden en daarna een enkele verkenner, en daarachter dertig ruiters der Nijora's.

— Wij moesten dus eigenlijk vannacht nog aan het GloomyWater aankomen, maar daartoe is de tijd te kort en het gevaar te groot.

— Mijn broeder heeft weer gelijk. Wij moeten nu gaan slapen en dan morgen vroeg opbreken naar het Gloomy-Water.

Winnetou reed, zooals hij dat altijd deed, alvast vooruit, zonder om te kijken waar de anderen bleven.

Maar die anderen waren blijkbaar nog niet van plan, om al onmiddellijk mee te gaan, want zij stegen af en gingen allen met elkaar, het spoor bekijken.

— Wat is er aan de hand? vroeg Old Shatterhand lachend, want hij wist wel degelijk, wat zij gingen doen.

— Wij kunnen niet begrijpen, wat er in dat spoor te lezen staat.

— Waarom niet?

—- Omdat het voor ons allen onleesbaar is.

— Kom kom, dat zal wel losloopen.

— Hoe kan een mensch uit zooiets wijs worden en dat nog wel met zoo'n zekerheid? riep Sam Hawkens uit.

— Tja, dat is spoorlezen, maar laten we er niet te lang bij stil staan, anders raken we Winnetou heelemaal uit het oog.

Hoofdschuddend over zooveel scherpzinnigheid en tevens zooveel pienter verstand van spoorlezen, stegen de mannen weer op en gingen, druk met elkaar pratend, op weg.

Den volgenden morgen waren de mannen nog niet op, of Winnetou was al lang niet meer te zien, want toen men aan Old Shatterhand vroeg, waar hij was, antwoordde deze, dat Winnetou al in alle vroegte opgebroken was, om het dal van Gloomy-Water te verkennen.

Zoodra de zon aan den hemel stond, trokken de mannen en vrouwen en kinderen verder; Winnetou had overal zijn spoor gemakkelijk te herkennen nagelaten, dus behoefde men niet te

Sluiten