Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Wij weten, dat hij hier is met zijn driehonderd krijgers en hij kan dus te voorschijn komen.

— Oef! Oef! Oef! zei het opperhoofd, die witte honden weten alles.

— Ja, lachte Old Shatterhand.

— En toch hierheen gekomen? De booze geest moet hen de hersenen hebben verbrand.

— Waarom?

— Omdat zij met zoo weinigen zijn en toch gekomen om met ons te strijden.

— Waarom denkt gij, dat wij iets wagen? Ziet gij dan niet mijn menschen daar zitten, die U met hun geweren zouden leeren van ons af te blijven?

— Wij zouden zoo gauw over U heenschieten, dat gij allen geen schot zou kunnen doen!

— Ook mijn toovergeweer niet?

— Neen, daarmee zoudt gij ten hoogste drie schoten kunnen doen.

— Dat denk ik niet.

— Gij hebt de keus, U over te geven, of binnen één minuut te sterven als een hond.

— Daartoe is het nog niet de tijd.

— Zeker wel; gij ziet, dat ge omringd zijt.

Hij hief zijn hand op en meteen verrezen als uit den grond de driehonderd mannen der Nijora's.

Achter elke steen die op de helling lag, bleek nu een Nijora te hebben gezeten. Er waren er nog een paar die nog niet op hun plaats hadden kunnen komen, maar die kwamen nu hard aanloopen en hieven allen tegelijk een oorverdoovend krijgsgeschreeuw aan.

Weer verhief htm hoofdman Mokaschi zijn arm en oogenblikkelijk verstomde het geschreeuw.

— De bleekgezichten zien dat zij verloren zijn, wanneer zij strijden. Wanneer zij hun hersens gebruiken geven zij zich over!

Wij met ons weinigen blanke menschen zijn niets bang voor driehonderd Nijora's maar toch zijn wij niet alleen gekomen. Toen Mokaschi zijn hand verhief verrezen driehonderd mannen uit den grond. Dat is een mooie goocheltoer, dat wil ik ook eens probeeren.

Old Shatterhand, die nu gesproken had, stak zijn rechterarm in de hoogte en onmiddellijk sprongen honderd Navajo's van achter de rotsen vandaan aan de rivierzijde.

De Nijora's waren zoo zeker van de overwinning, doordat hun aantal zoo groot was tegenover dat der blanken, dat zij het nïet noodig hadden gevonden deze laatste nog te dreigen met hun wapenen. De Navajo's die tevoorschijn sprongen echter, hadden oogenblikkelijk hun dubbelloopsgeweren op de groep Nijora's gericht.

Deze laatsten verhieven een „oef"-gehuil van schrik en ver-

Sluiten