Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maaltijd en ik zal drogen, omdat jij zooveel van water plenzen houdt.

En na de afwasch -partij gingen ze met de melkbus en de mand naar de boerderij.

Het smalle pad, dat Mia altijd vermeden had, omdat ze Brecht, die het van de keuken uit kon overzien,ontweek, was ook van den boschkant te bereiken. En al voortwandelende langs het malsch-groene, lage winterkoren, herinnerde Mia zich, hoe ze dezen weg zeven jaar geleden aan den arm van Brecht was gegaan, hoe ze in den donkeren stal gekeken had naar het pas geboren kalfje en verlegen geluisterd naar Brecht en de boerin, die in een taal, die ze niet geheel verstond en wel eenigszins begreep, over haar spraken, over haar vader en moeder.

Nu zat de boerin en haar dochter voor 't huis aardappels te schillen. Ruut zei: „Dag vrouw Bergman, dag Sien, dit is juffrouw te Meie's nichtje; ze is hier al een week en ze wist niet eens, waar jullie woonden."

We zijn al twee keer bij de juffer geweest, zei de boerin wat strak. Heeft Brecht er niks van verteld?

— Nee, geen woord, ik wist er niets van.

Ik heb t wel gezegd, moeder, dat Brecht kwaad was, dat ze niks zeggen wou.

— Brecht Dikkeman, vond de moeder, is altijd een rare geweest, maar juffrouw te Meie hield haar in het goede spoor en als ze daar nu maar kan blijven wonen in haar eigen keuken, bij haar eigen pietje, zal alles wel weer terecht komen. Maar ze heeft altijd een langzaam denkvermogen gehad en een radde tong en alle veranderingen

Sluiten