Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Brecht zich zelfs niet uitstrekte tot de naaste en eenige buren.

Ze zaten bij haar in de keuken en speelden er met Brechts eenige speelgoed, een legkaart met vier bloedige tafereelen uit een strijd van geel-gebroekte, blauwgerokte horden, tegen een achtergrond van een bekogelde, vlammende stad, waardoor in de spanning, of het goed zou worden, noch Brechts, noch Polleke's fijnere gevoelens gekwetst werden.

Eens vroeg het kind: „Lees eens, wat er onder staat, mevrouw."

Brecht staarde op den Franschen tekst en met een herinnering aan juffrouw Chrisjes onleesbare boekenverzameling, verklaarde ze boud: „Dat kan een gewoon Christenmensch niet weten, dat is Italiaansch."

— Ik zal 't eens aan tante Lucie vragen, zei het weetgierige Polleke. Ik zal 't haar eens laten zien.

Maar toen had Brecht tien dikke vingers boven het tafreel van moord en brand gespreid: „Dat nooit, als je tante hier wil komen, is ze welkom, maar nooit gaan mijn bezittingen zonder mij naar den anderen kant van het huis."

— Nou, berustte Pol, dan zal 't wel beteekenen, een groot feest en alle menschen hebben zich prachtig verkleed en nou zijn ze gaan kibbelen. En nou maak ik de derde, mevrouw.

Ze liepen eiken dag aan weerszijden van Brecht door den tuin, ze mochten aardbeien plukken en de eieren uit het kippenhok halen en ze vertelden argeloos en

Sluiten