Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schrappen. ... ze zijn nog zoo jong als kuikentjes en met goeie boter stoven.

Als een braaf schoolkind raffelde Polleke onmiddellijk haar boodschap af.

— En de mevrouw heeft een steen in d'r rug, tante Mia, zou ze die ingeslikt hebben?

— Rauwe wortelen! riep Mia, die heb ik in geen jaren

gegeten, lekker Hou jij ervan, Lucie? .... Ruut,

jij en ik twee tegelijk, omdat we van morgen zoo hard gewerkt hebben, maar wat beginnen de kinders aardig te zingen! Hier jongens, jullie krijgt de wortels met den langsten staart; maar verslik je er niet in. En van dien steen is maar een grapje, de mevrouw is altijd zoo grappig.

— Ik geloof, zei Lucie — ja, ik wil er nog wel een, ze zijn nog zoo lekker jong — ik geloof, Mia, dat Brecht hierdoor de toenadering beproeft. Hoe denk je dit geschenk te reciproceeren? Je zult nu een visite moeten maken.

— Ik doe geen stap in de richting van visites, zei Mia onverzoenlijk. Brecht heeft de ruzie gemaakt; als ze behoefte aan vrede en visites heeft, moet ze maar komen, ik woon dicht genoeg bij en ik ontvang iederen middag. Die wortelen verteederen me in het minst niet. Hier hebben jullie er ieder nog twee, dan zijn ze op.

— En die roerende boodschap ?

— Pol moet maar zeggen: Complimenten terug en als dat ze heel lekker gesmaakt hebben.

— En geen tien minuten na het vertrek, riep Polleke, voor wier ooren deze woorden niet bestemd waren, tot

Het Verstopte Huuske

11

Sluiten