Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voerde, we zaten met ons beiden te kleumen, terwijl we de wacht bij de tent hielden, maar ik ben heerlijk warm geworden van dien rit. En u?

— Ik gloei .... zei ze met haar handen tegen haar warme wangen. Nee, hij dacht niet meer aan dien ongelukkigen avond in Januari, ze was niets voor hem

dan een naam met een bekenden klank hoe veilig . .

De dokter opende de deur.

— Komt u vlug binnen, wat een nacht!

Ze vertelde haastig van Pietje's beangstigenden hoest.

— Dacht uw logee, dat het valsche croup was? Dan hoeft u niet ongerust te zijn. Maar ik ga toch even mee voor de zekerheid, u zit daar zoo verlaten in het verstopte Huuske; we nemen den ketel mee in de auto. Rijdt u ook mee, meneer?

— Nee, dank u, ik fiets terug, ik heb nu den storm achter. In de kleine auto, die schokte door de diepe karresporen, zoodat de modder tegen de raampjes spatte, bereikten ze snel het Huuske.

Er brandde licht in de gang en Lucie, die den claxon gehoord had, opende wijd de voordeur, zoodat het licht over het tredenpaadje viel.

— O, dokter, zei Lucie beschaamd, terwijl ze de trap opliepen, we waren zoo angstig en we wisten geen raad, daarom hebben we u in dat vreeselijke weer gehaald.

Maar nu ... ja nu slaapt Pietje heel rustig

Zedeed de kamerdeur open. Mia bleef versteld staan inde deuropening. Pietje lag kalm te slapen in het groote bed en naast hem, als een toegewijde verpleegster te midden van kommen en ketels zat breed en donker Brecht.

Sluiten