Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Brecht is veel zachtmoediger dan ze lijkt. Dus het was eigenlijk maar goed, Mia, dat je hier eerst alleen was, anders zou je heele zelfstandigheid in 't gedrang gekomen zijn.

— Ja, ik had me zulke zonderlinge en verheven voorstellingen van Brecht gemaakt. En als ze maar een beetje op mijn droombeeld geleken had, zou ik me volkomen aan haar leiding hebben toevertrouwd; ik zou als een klein kind hebben gevraagd: „Mag ik als 't je belieft even naar het dorp, Brecht, en hoe lang mag ik uitblijven? Mag Ruut vanavond een uurtje bij me op visite komen?" En over de komst van Lucie had ik nooit durven reppen.

Maar Lucie keek haar spottend aan: ,,Neem eens van die prachtige vruchten, Marietje, en tracht ons niet wijs te maken, dat je je onder welke omstandigheden van het leven ook, ooit zou gedragen als een onderworpen lam." Toen verscheen Polleke op het terrasje.

— Heb jullie nog frambozen bewaard? vroeg ze, daar is de dokter met een vriend van hem.

— Waar ? vroeg Lucie, onmiddellijk weer huisvrouw. Hij zit op de bank van 't portiekje, hij wou niet met me mee naar binnen en hij kon het Huuske niet eens vinden en zijn vriend ook niet. Hoor! daar klopt hij! En Polleke rende weg.

— Niet vinden? vroeg Lucie verbaasd. ... het Huuske niet? Ze liep snel de gang in. De anderen hoorden Polleke's hooge stem: „Nee, der zijn nog een massa frambozen en bessen, tante Mia heeft ze spres voor u geplukt."

Sluiten