Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze zat met haar ellebogen op de knieën en haar beide handen beschermend over haar oogen.

En Mia vroeg niet meer na Ruuts heftige woorden. Ze zat klein en beschaamd op de balustrade en gevoelde zich zeer verward. Ze had toch niet grof willen zijn. Waarom dan had dit gesprek Ruut zoo sterk aangegrepen? Waarom na heel dezen avond van pleizier, van vlotte, lichte gesprekken, den vaderlijken ernst van den dokter en het prettige speuren naar den roman tusschen twee menschen van een oudere generatie, zat Ruut daar plotseling zoo verslagen, alsof Mia haar moedwillig gekrenkt had ?

Wat had ze toch gedaan? .... gedrongen .... nu, ja een beetje nieuwsgierig misschien .... het was ook interessant .... gedrongen naar de gevoelens van den ouden dokter, van lieve nicht Christien, die toch zoo onbegrijpelijk alleen gebleven was, terwijl ieder, die haar kende, haar liefhad ....

En Ruut, die altijd vroolijk was, vol dwaasheid, vol plannen, had plotseling zoo heel ernstig gesproken, ze had het aandringen van Mia geweerd .... ,,wij weten niet, hoe tante Chrisje dat gevoeld heeft, dat was haar geheim."

.... Geheim .... het werd in de stilte tusschen hen beiden, in de stilte van het nachtelijke bosch rondom opeens een zwaar en diep woord vol beteekenis. Het geheim van je hart, dat bewaarde je, dat beschermde je voor de aanraking van anderen. Nicht Christien had hier jaren geleefd en het geheim van haar sterke, warme hart had niemand geweten —

Sluiten