Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wonen, waarom zou het minderwaardiger wezen op een paard je gemeenteleden te bezoeken dan in een tram of op een stommen motor? En wat geeft jullie 't recht . . .

— Steek den brand in 't hout, riep Bleijenberg, ook opspringend, hij gaat getuigen en dan is hij op z'n allerbest. Zorg voor een gloedvollen achtergrond—dat flatteert. Het droge hout knetterde al, hoog klommen de vlammen. De jongens gooiden de verzamelde sparappels met handen vol in 't vuur.

— Vooruit Diederick!

— Ouwe sokken zijn jullie allemaal!

— Ho, ho, je bent gastheer.

— Ik weet heel goed tegen wie ik spreek en de meisjes begrijpen dat ook wel — maar jullie. . . .

— Verder, verder ....

Hij zag den kring rond, hij keek naar Mia, die hem met zoo een gespannen aandacht zat aan te zien, als verwachtte ze in dit oogenblik de openbaring van zijn langst overdachte plannen, waarvan de strenge ernst en veelomvattendheid hem zelf kon doen ontstellen. Hij dacht: het is haar verzet en haar meevoelen beide, die me niet loslaten en ik kan den boel niet in de gekheid gooien, als ze zoo afwachtend kijkt.

Op de gezichten van de anderen was nog de glimp van spot, dien hij zelf had uitgelokt.

— Goeien avond, sprak hij kalm en ging weer zitten, ik heb jullie geen van allen rekenschap te geven van de wijze, waarop ik mijn leven denk in te richten. Maar boer of edelman, ik houd van het buitenleven en het lijkt me minder zwaar te beginnen in een dorp, in een

Sluiten