Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in den avond. Maar ze wilden niets weten van al dat onkruid. Sparregroen mocht, als we 't aan stijve slingers bonden en dan moesten we t versieren met „gekleurde waoierties en blommen van vloeipepier.

— Maar natuurlijk! riep Rekx enthousiast. Zóó hoort het!

— En 's avonds dansen ze op de deel, onder 't sparregroen met gekleurde lampions en Mia heeft beloofd een poos viool te spelen, want ze hebben niets dan een harmonica. Maar wel een prachtige harmonica met een klank als een kerkorgel. En Ruut heeft een voordracht in stijl gemaakt.

— Vertel eens!

Vijf korenschooven, wij drieën verschijnen als lange

roggeschooven en Pietje en Polleke—twee korte haver schoofjes — komen als 't beste deel van het land.

Kunnen jullie ons niet introduceeren ? vroeg ten

Voorde, ik zou wel van de partij willen zijn.

— Ik zou je bedanken, riep Bleijenberg, ik heb genoeg van bruilofts-partijen en ik kan dat boerenvolk hier niet eens verstaan; bovendien zouden we morgen eindelijk eens opbreken; dat hebben we vanmiddag besloten, Voord.

— Maar we kunnen toch terugkomen, vond Rekx, die de laatste dagen elk uur een ander plan had; vier dagen voor Twente is ruim voldoende en 't is hier mooier.

— Dat is nog de vraag!

— We hebben in elk geval nog nooit zoo'n uitgelezen plek gehad om te kampeeren; er is hier nooit stoornis. Dus je wilt alleen ter wille van die boerenbruiloft,

Sluiten