Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heen stonden — herinner je je, dat je toen gezegd hebt,, hoe je eerst met jezelf tot klaarheid wilde komen?

— Nee, daar herinner ik me niets van. Naar aanleiding waarvan zei ik dat ?

— Van .... nu ja ... . van .... stamelde ze ... . het was toen over die wijn.

— Oóóóó ... jaaaa ... lachte hij, dat is waar... toen jij zoo heftig werd. Ja zeker, en toen vond ik je zoo aardig.

— En toen vond je me .... vroeg Mia verbijsterd .... zoo. . . .?

— Ja, je was zoo heelemaal een meisje, dat den eenen kant van de zaak zóó fel bekijkt, dat ze al kwaad wordt bij de gedachte aan de mooglijkheid, dat er nog een anderen kant zou künnen zijn.

Mia zag terug op dien langen, kommervollen nacht na het feest, waarin de bravoure van enkele seconden tot een vernedering van weken was geworden. En hij had haar toen niet veroordeeld, hij had haar aardig gevonden, ondanks haar opzettelijke, scherpe woorden. En het was sinds dien avond, dat ze onverschilliger dan ooit voor Willem Brandsma geworden was, dat haar belangstelling was uitgegaan naar Johan Diederick Rekx. Het was na dien avond, met altijd de gedachte aan hem als achtergrond, dat haar leven een anderen keer had genomen. Was er dan dien avond, zonder dat ze het zich bewust hadden gemaakt, al een inniger gevoel geweest van haar naar hem? .... en van hem naar haar ook? ....

Ze liep zwijgend naast hem, verzonken in de herinneringen aan dien vergleden avond.

Sluiten