Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Maar wat wilde je eigenlijk zeggen, toen je me citeerde?

— Ja, sprak ze langzaam en ze poogde te ontkomen aan eigen verwarring, ja, toen je zei, dat je eerst met je zelf tot klaarheid wilde komen. Geloof je dan, dat dat kan?

— Dat wat kan?

— Ach, zei ze hulpeloos, ik weet niet, of ik het goed kan zeggen. Maar zie je, het leven is toch eigenlijk vol problemen, vind je niet?

— Ja, zeker.

— En zie je, nü begrijp ik wel, wat je toén bedoelde. Maar als ik na veel moeite en overpeinzing iets begrijp van wat me vroeger onklaar was, dan juist duiken ervan alle kanten meer problemen op. Toen ik hier kwam in 't voorjaar, vond ik het leven tamelijk eenvoudig, maar er waren enkele dingen, waarover ik tot klaarheid wilde komen en ik dacht, als me dat lukt, dan ben ik er. En wat dat betreft, bèn ik er ook wel, maar nu vind ik het leven niet meer eenvoudig en de menschen zoo gecompliceerd en mijn gevoel .... en nu ja, nu begrijp ik niet, hoe ik ooit wèl tot klaarheid zal komen, zei ze een beetje ongelukkig.

Hij antwoordde niet dadelijk, toen zei hij wat beschroomd: „Nee, dat begrijp ik ook niet en misschien is het ook niet de bedoeling, dat we in dit leven tot volkomen klaarheid zullen komen. We moeten toch ook niet te véél willen; elk probleem, dat we vandaag zuiverder zien dan gisteren is toch een winst voor ons geestelijk leven en elke niet vermoede uiting, elke verrassende daad van een ander . . . ."

Sluiten