Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Ja, vond ze ook .... en wat hij opeens zeggen kan of zooals iemand kan kijken, zonder te spreken .... dat geeft je een gevoel, of je iets ontdekt. Ik denk er dikwijls aan, sinds ik Lucie ken, ze is vol verborgenheden.

— Wat innerlijke waarde heeft, is altijd verborgen, geloof ik. Dat wil ontdekt worden, dat vind je niet aan den grooten, plat getreden weg.

Ze waren vlak bij 't huis gekomen.

De Bergmannen, die haast maakten met het binnenhalen van den oogst, hadden tot donker gewerkt en al het gouden koren stond aan schooven.

Er voer een lichte wind door de takken, zoodat de blaadjes fluisterend bewogen. Maar op het korenveld stonden de schooven roerloos tegen elkaar geleund en onder den lichten hemel lag het veld zóó stil, alsof de akker zelf eindelijk rustte na volbrachten arbeid.

De jonge menschen keken zwijgend en wat verwonderd naar al die welige schelven, die stonden rij aan rij op het harde, leege stoppelveld, waar dienzelfden middag, toen de bezige maaiers en bindsters nog werkten aan den weidezoom de zachtste wind altijd weer den deinenden golfslag had aangezet door die wachtende halmenzee.

En nu was alles veranderd en de zomer was met een sprong vooruit gekomen.

Ze stonden er zoo stil en verzonken, alsof ze beiden met het veld ergens op wachtten.

— Mia .... vroeg Rekx.

— Hallo! riep een juichende stem vlak achter hen,

Sluiten