Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijk mensch als Brecht altijd weer tegemoet zijn gekomen.

Nu wilde Brecht den vrede met haar. Was het alleen ter wille van de kinderen of bewoog haar nog een ander gevoel ?

Ze had Brecht in haar zachtere stemming afgeweerd; ze was haar niet tegemoet gekomen.

Nicht Christien, bedacht ze, weerde nooit af.

Stelde het leven je dan telkens voor een keuze, in groote en in kleine dingen, nu dit: tegemoetkomen .... of afweren

Ze zat rechtop in haar bed en het was haar, alsof ze in haar open handen de twee mooglijkheden tegen elkaar woog .... tegemoetkomen .... afweren .... Ze zag weer Brechts ongelukkig gezicht .... Neen .... zei ze en ze kneep haar linkerhand tot een vuist, als vernietigde ze iets, neen, het is niet waar, wat de dokter zei, dat ik hier de sfeer heb weten te behouden, maar ik zal probeeren goed te maken, wat ik bezig ben te bederven; morgen ga ik naar Brecht, morgenvroeg, vóór Johan . . Johan .... vóór de anderen komen.

Den volgenden morgen, dadelijk na het ontbijt, zat ze al bij Brecht in de keuken.

— 't Is goed, dat u komt, juffrouw Mia, 't is heel goed, Brecht heeft al dagen lang naar dit oogenblik uitgezien. Brecht had het gevoel, of ze niet meer met een gerust geweten aan d'r lieve juffrouw Chrisje denken kon, of juffrouw Chrisje oude Brecht met d'r booze hart niet meer toegenegen was. Maar nu u hier zit, juffrouw Mia,

Sluiten