Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

je eigen werk .... maar alléén .... en als dan de gelukkige menschen, die alles krijgen, je nog vergeten ....

Er waren een paar snel naderende mannestemmen op het verscholen pad.

.... uiterlijk half vijf .... üiterlijk ....

De pendule in de huiskamer sloeg een zilveren slag, de klok in de gang deunde z'n onveranderlijk half-uursdeuntje.

Mia boog het hoofd lager en keek gespannen uit. Het waren de wit bestoven beenen van den molenaarszoon, die voorbij wielerden, daarnaast reedde buur uit de mederij.

In den stillen middag zong de klok van het kasteeltje zijn vijf lange tonen tot aan het terrasje van het verstopte Huuske.

Als uit een droom keek Mia op.

— Wat zei je, Ruut? Had je nog thee gewild?

— Dank je; en Ruut schoof haar stoel achteruit. Ik zal eens kijken, waar Lucie blijft, 't Is half vijf, we moeten niet te laat gaan.

Maar Lucie kwam al binnen in haar zelf genaaide bloemetjesjurk. Blond en lila en stralend was ze.

— Goeien middag, Ruut je, ik heb een gezelligen brief van thuis, daar heb je hem. En Mia heeft je zeker verteld, dat alle schooven vanmorgen in den leegen hooiberg van de Berglieden gesmokkeld zijn, zonder dat Janna iets gemerkt heeft. O, nee, weet je 't nog niet? 't Is kostelijk geregeld; we kunnen ons daar in den

Sluiten