Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ongewone halsstarigheid, maar ze schudde de koekjes toch over in een waardeloos blikje en bracht het zilveren trommeltje in veiligheid en over de schaal met sandwiches zette ze de blauwe vliegenkap.

— Dat is voor vogels en torren en mieren.

— Mia's mond trok smadelijk neer, toen haar blik over de ontredderde tafel gleed.

— Je hebt geen begrip van gezelligheid.

— Nee, zei Lucie, ook een beetje bits, ik ben alleen maar practisch.

Achter Brecht in vol ornaat, die aan elke gearmbande hand een wit, springend „hartje"voerde, gingen zijdrieën zwijgend en ontstemd langs het geurende klaverpad.

— Ik geloof, zei Lucie, dat we allemaal een beetje overspannen zijn van de vele voorbereidselen voor deze partij; we waren 't zoo rustig gewend, nu kunnen we niet meer tegen wereldsche emoties van eerepoorten, comediestukken, bruiloftskleeren en verzen.

— 't Zou ook van de warmte kunnen zijn, veronderstelde Ruut, om iets te zeggen.

Mia zweeg.

O, maar waarom had hij dat gedaan, waarom bleef hij opzettelijk weg na een zoo stellige belofte?

En Ruut, terwijl ze op het smalle paadje in haar eentje achter de anderen aanliep, tobde: Wat heb ik toch, waarom maakt me dit zoo hatelijk en opstandig? Ik sta er toch volkomen buiten, het gaat nu toch niet om m ij n geluk .... vroeger .... vroeger, toen Hugo van Else hield en niet van mij, was ik wel bedroefd, maar

Sluiten