Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

z'n eigen meisje, elke man met z'n eigen vrouw?" En Mia herinnerde zich, hoe ze toen vergeefs had getracht het dialect van dat simpele lied na te zingen en hoeveel plezier ze dien middag had gehad in 't wenden en keeren van dien in al zijn eenvoud toch coquetten dans, van het noode uit elkaar gaan der paren:

Vaoder en moeder willen mie slaon,

'k Mag niet meer met den Driekesman gaon,

van 't verheugd weer tot elkaar komen:

Driekesman, o, kom maor weer,

Vaoder en moeder brommen niet meer,

en de verrukking, die ze ook nu hoorde in al die hooge, wat valsche vrouwenstemmen:

Driekesman, Driekesman,

Draoi oe es um en kiek mi'j es an.

En opeens schoot het door haar heen: Iedere man met z'n eigen meisje en er was een man Johan Diederick Rekx en z'n vrienden noemden hem Driekes .... — Kom, zei Lucie, die niets van de emoties aan de andere zijde van den hooiberg gemerkt had, kom gauw, ze zijn zoo kostelijk bezig; ik zou graag meedansen, maar zonder cavaliers komen we er niet aan te pas. Wijd open stonden de hooge deuren van de deel. Onder de geurende, groene slingers, onder de gele, roode en groene lampions dansten de boeren en boerinnen met gebruinde gezichten en lachende monden en altijd

Sluiten