Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zellige feestdagen om thuis te zijn. Eerst de kerstdagen en dan Oud en Nieuw! Nee, zulke dagen gaan we niet uit logeren. En ik geloof, dat jullie je ook nooit verveeld hebben, is 't wel?"

„O nee hoor! Ik heb alle verhalen, die mijnheer op het kerstfeest verteld heeft, nog onthouden. Gaat u nu ook weer mee, moeder?" vraagt Rietie.

„Ja zeker, vader denkelijk ook!"

„Waar moet ik dan blijven?" vraagt Lucie.

„Ga jij dan niet meer mee?"

„Och nee, wat heb je er aan? Die verhaaltjes zijn toch allemaal hetzelfde en er komt niet één meisje van onze school!"

,,'t Wordt ook zo kinderachtig, als je bijna vijftien bent! Voor je vader en moeder is dat zo erg niet!" zegt mevrouw spottend. „Maar, Lucie, vijftien of niet, je mag ook dit jaar nog met ons mee en we zullen het helemaal niet vervelend vinden, als jij er als enige van je vriendinnenschaar bent. Jullie maken jezelf zo belachelijk met het te groot willen zijn voor dit en te nuffig voor dat!"

„Ik doe toch heel gewoon?" zegt Lucie 'n tikje verontwaardigd.

„Kind, je moest eens weten, hoe dwaas jij je soms aanstelt en wat 'n toon je aanslaat! Trouwens, dat merk je zelf wel, want tegenover vader doe je heel anders!"

„Nu ja, vader is ook zo gauw boos!"

„Dat is niet waar! Vader lacht juist overal om!" verdedigt Rietie haar vader.

„Wat je lachen noemt!" mompelt Lucie en dan, wat luider: Mams, mag de radio aan?"

„Zou je wel? Vader komt zo thuis en je weet, dan heeft hij niet graag dadelijk die drukte."

,,'t Kan net nog, mams. We hebben 'n kwartiertje gramofoonmuziek: fijne marsen!"

,,'k Geloof, dat je al de programma's uit je hoofd

Sluiten