Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dan rijd ik niet mee!" zegt Tonie snibbig.

„Nu, ze rijdt heel wat beter dan jij!" plaagt Lies»

„Daarom niet, maar denk je, dat ik met Vodden-Bet wil kampen? Nee, dat is mijn eer te na; dank je stichtelijk!"

„Troost je, zover zal het met jou niet komen, daar kom je niet voor in aanmerking! Nee, ik hoor al rondroepen: ,Kampen om de eerste prijs tussen Betje Brands en Lucie van Waerden'!" zegt Lies lachend.

Lucie wordt wit. Ze heeft zich zoveel van deze wedstrijd voorgesteld! Natuurlijk zou de eerste prijs voor haar zijn. Gisteravond op bed had ze zich alles al voorgesteld, hoe het gaan zou. De muziek zou spelen, vader en moeder, maar vooral vader zou met stralend gezicht haar gelukwensen, dan zou ze 'n ererondje rijden en alle kennissen zouden haar feliciteren .... Geen ogenblik had ze verondersteld, dat Vodden-Bet wel eens mee kon doen en nu ? .... O, ze gelooft het stellig en dan kan Lies wel eens gelijk hebben, dat het 'n kamp werd tussen haar en dat akelige wurm! Wat moet Ze doen? Zich terugtrekken? Zeggen, dat ze zich niet goed voelt? Maar dat is de prijs geven aan VoddenBet. Om die schaatsen kan het haar niets schelen, maar de eer .... Wat moet ze toch doen? Haar vriendinnen hoeft ze niet om raad te vragen, die zeggen natuurlijk allemaal: niét meedoen! Die hebben makkelijk praten, omdat ze geen van allen rijden als die akelige meid Was ze maar zeker, dat ze het winnen zou .... Gisteren tegenover vader heeft ze wel opgeschept, maar nu voelt ze zich allesbehalve zeker en als ze eens verloor ... Verliezen van Vodden-Bet! Ze zou zich bespottelijk maken voor alle mensen.

„Droom je?" vraagt Lies opeens.

„Ik dromen?"

„Ja, je kijkt of je je laatste oortje versnoept hebt!"

„Nu ja, vind jij het prettig, om het van Vodden-Bet

Sluiten