Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en dan zullen we wel aan de beurt zijn. Ik trakteer!" stelt Jo voor.

De meisjes rijden naar een verversingstent en Lucie werpt terloops 'n blik op Vodden-Bet, die nog even dwaas staat te lachen en te schreeuwen langs het lijntje.

De muziek speelt 'n vrolijke mars! De eerste wedstrijd is afgelopen en nauwelijks hebben de meisjes hun kopjes leeg, of ze worden opgeroepen. Vier-entwintig meisjes zijn ingeschreven. Ze worden in vier groepen, elk van zes, verdeeld, die op de twee banen zullen rijden. De eerstaankomende van elke groep zal opnieuw moeten rijden. Op elke baan zullen er dus drie tegelijk rijden en bij deze drie zal de eerst aankomende voor 'n volgende kamp in aanmerking komen. Hebben alle vier-en-twintig dus gereden, dan blijven er acht over voor de tweede kamp. Deze acht zullen twee aan twee op elke baan rijden, zodat er weer vier winnaars blijven; deze zullen een derde maal moeten rijden, waarna de eerstaangekomene de eerste prijs, nummer twee de tweede prijs krijgt en zo vervolgens.

Passeren er twee gelijk de eindstreep van een baan of van de beide banen, dan zullen die afzonderlijk moeten kampen om de prijs, waarvoor ze in aanmerking komen; die afvalt, krijgt de eerstvolgende lagere prijs. De banen lopen parallel, de eindstreep is voor beide partijen gelijk en zo staan de eerste zes meisjes na loting gereed voor de start.

Lucie is er ook bij. Ze ziet het rijtje langs en ja, daar staat Vodden-Bet, wel op de andere baan, maar dat blijft hetzelfde.

De arm van den voorzitter gaat de hoogte in. Hij haalt de haan van zijn pistool over en pang!....

Als pijlen uit 'n boog schieten de meisjes vooruit; na enige seconden zijn Lucie en Betje Brands de anderen al ver vooruit. Betje schatert en roept telkens wat naar Lucie, die maar doet, of ze niets hoort. Ze

Sluiten