Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Kom, schiet op!" gebiedt mevrouw, en ze begint vast de grootste plassen op te nemen. Betje komt terug met een tweede dweil en blijft verdwaasd staan kijken.

„Daor hè 'k nog niet eens geboend!" zegt ze.

„Dweil nu maar gauw dat water op; anders verdrinken we beneden allemaal!" bromt mevrouw.

Of het tot Betje doordringt? Ze helpt ijverig mee, om het water op te dweilen. Mijnheer en Johan zijn ook naar boven gekomen, om te zien, wat er aan de hand is.

„Wilde Betje een aquarium van uw slaapkamer maken?" vraagt Johan lachend. Betje lacht hem eens goedig toe en wringt haar dweil naast de emmer uit.

„Kijk toch uit, wat je doet!" voegt mijnheer haar allesbehalve vriendelijk toe, als hij het ziet.

„Is tie weer kwaad?" vraagt ze met een lachend gezicht aan Johan, die niet weet, waar hij zich bergen Zal. Want als vader hem ziet lachen, zit er wat voor hem op en toch, inwendig verbijt hij zich van de pret. 't Is hem elke dag een bron van genot, dat Betje bij hen in huis gekomen is. Hij kan best met haar opschieten. Ze is ook op de Zondagsschool en nu moet Ze alle Bijbelboeken van het Oude Testament leren. Voor de familie Bertels was het een raadsel, hoe dat moest. Ze kon wel een beetje lezen, maar al die vreemde namen .... hoe zou dat gaan ? Gelukkig, Johan wist raad. Hij zou haar helpen. Ze moest hem maar zolang nazeggen, tot zij ze kende. En hij trok met z'n leerling naar de keuken. En .... 't lukte! Ze kon ze vlot opZeggen en was er overgelukkig mee, want nu kreeg ze 'n grote plaat.

En ja hoor, Betje kwam met 'n grote plaat thuis, 's Avonds, toen ze allemaal aan tafel zaten te lezen, had ze de plaat in haar boek liggen en kon haar ogen er niet van afhouden.

Mevrouw ziet het en prijst haar, dat ze zo flink ge-

Sluiten