Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gewezen, waarop ze vreselijk ontdaan naar de keuken was gelopen. En toen Johan, even later, met z'n pet op in de keuken kwam, durfde ze nauwelijks met hem te praten en wierp telkens schuwe blikken naar de pet.

Eens moest ze de kamer van Willy een goede beurt geven. Dat deed ze alleen en toen Johan uit school kwam en z'n boeken van boven moest halen, hoorde hij haar zachtjes verboden wijsjes zingen. Hij wilde haar verschrikken en deed zachtjes de deur open. Maar wat hij zag, deed hem dubbel slaan van 't lachen: daar stond Betje voor de grote toiletspiegel. Ze had een japon van Willy aan, die bijna op de grond sleepte. Maar ze hield haar elegant in de hoogte en Johan Zag, dat ze ook de mooie schoenen van Willy aan had. Zacht zingend maakte ze korte danspasjes, 't effect bestuderend in de spiegel.

De hele kamer rook naar odeur en alles lag overhoop.

„Stel je voor, dat moeder boven komt!" schrok het ineens in Johan. Wat moest hij doen? Wacht, hij zou proberen haar van „straf" te redden.

„Maar Betje, wat doe je nu?" vroeg hij met een werkelijk verschrikte stem, toen hij de chaos op de toilettafel zag. „Gauw die japon uit! Als moeder je Zo ziet, word je nog weggejaagd. Ik zal je helpen, de boel opruimen. Je hebt ook overal aangezeten!.... Zul je Willy horen, als ze het merkt!"

't Maakte indruk op Betje, dat Johan boos was. Johan, die ze nog nooit kwaad gezien had. 't Scheen dan wel heel erg geweest te zijn, wat ze gedaan had en werkelijk vlug en handig ging ze aan het opruimen. Johan gooide de ramen open, zodat de geurtjes wegtrokken. Ziezo, er kwam orde.

„En nu maak je, dat je werk klaar komt!" bromde Johan, terwijl hij met boze blikken de kamer rondkeek. Zonder verder iets te zeggen was hij naar beneden gegaan om zijn lessen te leren. Maar onder 't maken van

r*s\

Sluiten