Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar.... Die deftige mijnheer Van Waerden gaf haar maar zo een hele hand vol van die lekkere flikken en hij praatte zo met haar, niks grootsig.

En dat ze „ielke aovend veur d'r vaoder bidt", vond ie zo mooi! Dat zal ze doen, veel bidden, maar ook voor d'r eigen, dat ze de mensen nooit meer verdriet zal doen en wat de meester op de Zondagsschool altijd zegt: dat we den Heere Jezus moeten liefhebben, dat zal ze ook. Ze begrijpt het wel niet goed, want ze weet niet wie dat is, maar ze zal het doen, omdat de meester het zegt en mevrouw Bertels ook....

Opgewekt komt ze thuis en geeft de brief af.

Dan gaat ze aan mevrouw vragen, wat ze doen moet.

„Zo Betje, ben je daar terug? Wat je doen moet? Ja, luister nu eens goed .... Ik ga een visite maken en dan moet jij de keuken een goede beurt geven.... Kijk hier, de kastjes met spons en zeem afnemen.... je weet wel, zoals altijd — goed in de hoekjes .. .. het aanrecht met borstel en zeep goed afboenen en dan de grond flink boenen.... Voor het houtwerk doe je 'n klein scheutje ammonia door 't water .... We hebben het zo dikwijls gedaan, hè, dat je nu alles wel weet."

Betje knikt heftig met haar hoofd, dat ze alles begrepen heeft en haar hele gezicht straalt. Nee maar, dat zal ze nu eens opknappen, neemt ze zich voor — Als mevrouw straks thuiskomt, zal ze eens wat zien!

Bedrijvig begint ze alles klaar te zetten, wat ze nodig heeft. Wacht, ze zal warm water nemen, dat gaat nog beter. Ah, daar heeft ze het flesje met dat moeilijke woord. Nou zeep .... wat ruikt dat lekker.... Wat zit er in die zak? .... O, soda! Da's ook best! Daor krieg je alles zo schoon mee! En Betje maakt een emmer sop klaar met ammonia, zeep en soda. Behaaglijk roert ze in die schuimende massa.

Wat zal 't schoon worden!

Ze boent, dat het zweet met straaltjes langs haar

5 Twee meisjes, even oud, maar ....

Sluiten