Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gen!" Van alle kanten worden de armen uitgestoken.

Nog aarzelt Klaas, maar Gerrit heeft hem al vast en, al is het dan met loden schoenen, Klaas kiest eieren voor z'n geld en onderneemt de tocht naar Canossa.

Voor alle zekerheid blijven alle jongens nog even staan. Eén waagt het, door het raam van het kamertje van mijnheer te kijken, en ja, daar ziet hij den schuldige met gebogen hoofd voor z'n rechter staan. Ze zijn gerustgesteld en ieder gaat huiswaarts, de meesten op een draf, om de verloren tijd in te halen.

Als ze 's middags op school komen, loopt mijnheer op 't plein en 't lijkt de jongens toe, of de „derde" een extra vriendelijk knikje krijgt. In school echter blijft er een plaats leeg en hoewel niemand het eigenlijk rechtstreeks meegedeeld heeft, weet ieder het: Klaas Vink mag 'n week lang niet op school komen en iedere avond moet hij bij mijnheer Olen huiswerk komen brengen en nieuwe opgaven halen. De jongens weten al gauw, dat Klaas z'n vingers blauw moet pennen, om klaar te komen.

Lucie had van het hele voorval thuis niets verteld; toch waren ze het te weten gekomen van mijnheer Olen, die het toch wel kranig gevonden had, dat Lucie Klaas niet aangeklaagd had, toen ze in de knel raakte en die het prettig vond, dit lichtpuntje in dat moeilijke karaktertje aan de ouders mee te delen.

's Avonds, toen het huiswerk af was, was mijnheer Van Waerden er met Lucie over begonnen. Zo'n vertrouwelijk praatje had hij zich gedacht, maar 't viel niet mee.

„Jij wist, dat Klaas het gedaan had en toen had jij je toch ineens uit de moeilijkheden kunnen redden. Maar 'k vind het toch wel flink van je, dat je Klaas spaarde."

„Ik Klaas sparen?" komt Lucie verwonderd. „Geen haar op m'n hoofd, die daaraan gedacht heeft. Stel

Sluiten