Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Nu, vroeg is anders!" zegt Lucie.

"We hebben bij Berkhof gekeken, daar staan zulke leuke jurken!"

„Dat weet mams al. Laten we nu maar beginnen!" Zegt Lucie ongeduldig.

Mevrouw Van Waerden gaat voor in gebed. Dat doet ze die enkele maal, dat mijnheer er niet is: dan bidt ze een formuliergebed. Na het bidden begint Rietie dadelijk weer over de mooie jurken, maar Lucie doet zich te goed aan de Russische eieren, haar lievelingskostje. •Af en toe werpt ze een blik op de klok.

t Kan nog even .... nog één boterhammetje en dan

„Mama, mag ik zachtjes danken; dan kan ik weg."

„Hè nee, we zijn ookzo klaar, wacht maar 'n ogenblik!"

„Hè, hè! zucht Lucie, als ze ziet dat Rietie haar klaar?"* neerlegt- s mademoiselle eindelijk

„Ja, wat dacht je, dat ik me voor jou haastte?"

„Stil nu maar!" sust mevrouw en ze vouwt haar handen voor het dankgebed.

Nauwelijks heeft ze het „Amen" uitgesproken, of Lucie springt op, wat haar een berisping bezorgt van moeder.

„Hè Lucie, hoe oneerbiedig!"

. ^ weet dat ik haast heb," verontschuldigt ze

„Dan kun je nog behoorlijk wachten, tot het danken afgelopen is, zegt mevrouw.

,, t Was toch afgelopen!" meent ze bij al die haast toch nog te moeten zeggen, omdat ze graag het laatste woord heeft.

Vluchtig geeft ze moeder een kus en bij de deur

roept ze „dag", een groet voor de rest van de huisgenoten. &

Haastig grijpt ze haar muts en stormt de deur uit.

Sluiten