Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze iemand vindt. Ze hoort gestommel in het boenhok en ja, daar is de vrouw van Bart aan 't werk.

„Kwam vraogen of ie héns heb?" begroet ze.

„Jao, d'r lopen d'r genog, maor Bart is neet tuus!"

„Bunt ze dier?" informeert Betje.

„Veur wie is 't?"

„Veur mien mevrouw!"

,,'n Kwartje 't pond! Hoeveule mö ie d'r gehad hebbe?"

„Twee hè 'k genog!"

,,'k Zal 't Bart zeggen!"

„'k Zal ze zelf wel effekes griepen!" stelt Betje voor.

„Doe da maor, as je maor neet zo arg achter de hoenders jaogt."

Betje is al weg. Ze zal er een paar beste uitzoeken ...

Dat zijn leghorns, daar zit niks aan .... Ha, daar ziet ze 'n paar barnevelders, dat zijn goeie. — Ze gaat naar de deel en haalt 'n handje voer. Dat houdt ze de kippen voor en de makke beesten laten zich foppen. Ze komen naar haar toe; een paar korrels maïs vallen op de grond en de kippen hebben ze dadelijk opgepikt. Met uitgestrekte halzen kijken ze in de hand van het hurkende meisje, 'n Hele brutale waagt het en pikt 'n korreltje weg; dat geeft ook de anderen moed en ze dringen zich rond de uitgestoken hand. Betje spreekt Ze bemoedigend toe en houdt het oog op de begeerde hanen. Wacht, daar komt er een. Ze houdt haar hand wat lager en ja, hij waagt het en pikt schichtig een paar korrels. Voor hij zich weer terug kan trekken, doet Betje een uitval en grijpt hem met haar andere hand bij de poten.

„Ziezo, da's één!"

Verschrikt en luid kakelend vliegen de kippen uiteen.

„Da's niks!" meent Betje. Eén heeft ze er. Handig draait ze het dier de poten achter de vleugels, zodat

Sluiten