Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tegen zijn collega's, „dan wacht ik het doktersrapport wel af." i K

,,'k Geloof, dat dokter al boven is!" zegt mijnheer Van Waerden.

En ja, de dokter, een buurman van mijnheer Van Waerden, heeft z'n ondersoek al aangevangen, geholpen door mevrouw en Lucie.

Af en toe kreunt de patiënte onder het verbinden, maar ze blijft nog steeds buiten kennis.

„Zwaar lichamelijk letsel, maar geen direct levensgevaar, ' constateert de dokter en hij geeft enkele aanwijzingen voor de nacht.

Lucie biedt aan, te waken, maar noch mevrouw, noch mijnheer willen er iets van weten. Mevrouw zal bij haar blijven en als ze uit de verdoving ontwaakt, belooft ze Lucie te zullen roepen.

Roerloos ligt Betje, haar ogen gesloten, 't Kon een dode zijn, als niet een nauw merkbare ademhaling de Zekerheid gaf, dat het leven nog niet gevloden is.

Dit is voor de tweede maal, overlegt mevrouw, dat Ze aan het ziekbed zit van dit meisje. Toen een ernstige verwonding door 'n ongeluk .... nü zwaar lichamelijk letsel, opzettelijk .... uit wraak!

Wat een kort tijdsverloop ligt hier tussen en toch, wat is er in die korte tijd veel gebeurd; veel leed, veel verdriet.....

Als het oog van mevrouw valt op de nieuwe wandversiering, de geborduurde tekst dan vindt ze ook

veel reden om God te danken voor Zijn wonderlijke leiding. Wonderlijk, dat de Heere dit eigenaardige meisje als middel wilde gebruiken om zo'n belangrijke rol te spelen in het leven van Lucie. Het kan niet anders, of er welt een warm gebed in haar op om beterschap voor dat arme, onschuldige kind, wier naïeve eenvoud de troon, die Lucie zich bouwde, aan 't wankelen gebracht had.

Sluiten