Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was zo goed en de toekomst leek een en al zonneschijn»

Lucie zou haar les gaan geven, zoals mevrouw Bertels en Johan gedaan hadden en als het winter werd, ging Ze naar de landbouwhuishoudschool.

Naar mevrouw Bertels ging ze niet meer terug. Ze bleef hier als tweede meisje.

Johan Bertels vond die schikking maar zo zo; wat hadden ze niet een pret met elkaar gehad. Hij kwam nu ook dikwijls kijken. Zelfs had hij van z'n zakcenten een grote fles eau de cologne gekocht en Lucie en Betje hadden hem toen op de koop toe nog uitgelachen ook, omdat hij zo sukkelachtig, op echte jongensmanier, met z'n cadeau voor de dag was gekomen. Betje had met Lucie meegelachen, al snapte ze eigenlijk niet, waarom het ging. Maar Lucie lachte en dan lachte Betje ook en als Johan er was, lachten ze immers overal om.

Sluiten