Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK 10.

BESLUIT

Betje is weer beter en haar oude opgeruimdheid heeft 2e met verloren. Ze boent en plast en zingt of het elke dag zonneschijn voor haar is. De politie heeft de aanranders niet kunnen vinden. Betje vindt dat niet zo heel erg. Ja, als ze haar hart uit zou spreken, vindt ze het eigenlijk veel beter zo. Ze hoeft nu ook niet bang te Zijn voor wraak. Nee, zo is het beter, 't Leven lacht haar toe. Anna bromt soms wel op haar, maar dan heeft Ze het verdiend ook. Dat komt allemaal door haar domheid en Anna is zo geleerd; die weet alles, en 's avonds in de keuken leest ze heel dikke boeken met kleine letters; die kan zij nog niet lezen. Maar als Anna een goeie bui heeft, leest ze wel 's een stuk voor. 't Zijn van die echte, mooie verhalen, waar Betje altijd bang door wordt en niet alleen naar boven durft. Ze wacht dan zo lang, tot Anna ook gaat. Anna lacht haar dan uit en begrijpt niet, hoe ze wel het bos in durft, wat Anna voor geen geld zou doen en hoe zo'n heldin niet alleen naar haar kamertje durft, waar ze 't licht kan aanknippen. Maar Betje vindt dat heel wat anders; het bos, dat is het bos, daar is niks — ja, konienen, maar daar is ze niet bang voor; maar op zo'n klein kamertje

Wat haar nog het minste van alles bevalt, zijn de lessen van Lucie. Die doet het heel anders dan Johan; die had er altijd schik bij, maar de jongejuffrouw.... Ze is vriendelijk, daar niet van, maar Betje staat nog liever zes uur te boenen; dan is ze lang zo moe niet als van één uur leren. De jongejuffrouw wordt wel niet

lla Twee meisjes, even oud, maar ....

Sluiten