Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Goed .... Waerden 1376 .... eerst 'n 1, dan 'n 3, enz..... Dat van die namen zullen we later nog wel eens doen .... Nu gaan we Johan opbellen.... Hier, lees de cijfers nog eens!''

7 4 0 fif"

fy f ♦ ♦ ♦ ♦ jl

„Goed! Nu pak je eerst dit ding vast.... Nee, juist omgekeerd .... Goed .... Nu draaien!"

't Lijkt wel, of Betje het plotseling snapt. Met vlugge bewegingen draait ze de cijfers door.

„Nu roep je: Hallo Johan, ben je daar?" fluistert Lucie.

Betje roept en luistert. Plotseling begint ze te schateren. Ze danst van pret en roept: „Hij zegt al maar: ,Hu, hu, hu!' "....

Ze wrijft in d'r oor, waar 't geluid nog nakriebelt.

„Je moet goed luisteren .... roep hem nog eens!"

Betje roept weer en luistert. Ze hoort werkelijk een stem, maar die schijnt geweldig op haar lachspieren te werken; ze staat te trappelen van pret.

„Je bent zelf gek!" giert ze opeens terug en luistert weer.

„Hij is zo kwaad!" zegt ze tegen Lucie. „Maar wat-ie allemaal zegt, kan ik niet horen."

„Wacht maar 's," zegt Lucie en neemt de hoorn over....

Ze luistert, maar hoort niets.

„Hallo, u spreekt met Lucie van Waerden .... Wat zegt u .... O, neemt u me niet kwalijk .... dan heb ik een verkeerd nummer opgebeld .... ik wilde het dienstmeisje leren telefoneren ....!" en op haar beurt trippelt nu Lucie van niet te bedwingen pret.

„Ja zeker, mijnheer .... dank U ....!" Lucie belt gauw af.

Schaterlachend valt ze op een stoel neer. Betje begrijpt er niets van. Ze lacht toch maar hard mee. Dat schijnt toch wel iets buitengewoon aardigs te zijn,

Sluiten