Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beweerden en volhielden, dat hij dat weer „zum lrotz gedaan had, waarmee ze dan op zijn Zwitsersch wilden zeggen, dat hij die ongerechtigheden weer „expres" bedreven had.

Rietje en Roosje waren de twee dochtertjes van het „Vroolijk-Ernstige" echtpaar, natuurlijk braaf en onschuldig als twee pas gepoetste engelen, zooals trouwens alle meisjes zijn; maar den jongen konden ze maar niet met rust laten. Bij iedere kleinigheid, die hij uithaalde, moesten ze hem plagen, dat was zoo zeker als twee maal twee vier is.

Toen hij nu op zekeren avond, kort voor het vallen van de duisternis, langzaam met gebogen hoofd en vuurrood gezicht, na een verloren veldslag, naar huis terug¬

keerde, kwamen er twee lachende meisjesgezichten vol leedvermaak door het venster kijken en natuurlijk zeiden ze weer, dat hij expres zoo laat thuiskwam, dat hij dat weer „zum Trotz" gedaan had. En opeens begonnen ze te giechelen: „O kijk eens, kijk eens, onze ,Trotzli' heeft er van langs gekregen, hij draagt een medaille op zijn linkerwang!"

De jongen rukte een dunne tak van een struik

... .En sloeg naar de twee verwante dames.

Sluiten