Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tetteretettèè — Tetteretettèè...

Het klopte allemaal precies op de seconde af: vaders wekker, de mortier in den kelder, en de feestmuziek in de kamer.

Maar nu klopte het ook in de kamers boven. Vader schoot met een sprong uit bed en liep in broek en hemd barrevoets de trap af naar buiten. Moeder slaakte een verschrikkelijke kreet, riep om hulp en rende met een emmer vol water naar den kelder. Rietje en Roosje wierpen jurken en sieraden door het venster naar beneden, omdat ze dachten, dat er in den kelder brand was.

In de kamer echter stond de harmonie te blazen en de jongens schetterden er zoo lustig op los, dat ze totaal niets merkten van den algemeenen schrik der familie Fröhlich. Toen vader voor het huis stond en de „vlaggen" in den morgenwind zag wapperen, toen begreep hij er eerst niets van. Plotseling echter sloeg hem uit het venstertje naast de huisdeur een afgedankt nachthemd in zijn gezicht — en daarop stond de oplossing van het geheimzinnige raadsel: „Hartelijk gefeliciteerd!"

Neen, dat was teveel „Potverdorie, duivekater

nog toe! Zijn jullie stapel ?" Toen donderde het

tweede schot midden in het schoonste concert.

„Wel gefelici....!"

ja, ik feliciteer jullie ook, drommelsche kwajongens! Maakt, dat je de deur uitkomt, zoo'n spektakel! Is me dat iemand den schrik op het lijf jagen

zulke ban....!"

„O heerejeetje! "Wat een ramp !"

Handenwringend en zwart van het roet kwam moeder

Sluiten