Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn hand — de kwast landde op den stroohoed van een geschrokken meisje en verdween toen onder het gegiechel van alle menschen onder de bank.

Ondanks de electrische hoogspanning en een bevenden angst voor de dingen, die nu komen zouden, schoot als een vonk een gedachte vol leedvermaak door Trotzli's roode hoofd: Dat is nu de straf voor de meisjes, omdat zij met carnaval ons wereldberoemd circus Pepermuis met emmers water hebben begoten. Zei ik niet, dat onze wraak nat zou zijn? Meneer pastoor sprak geen woord, toen hij met de „relikwie" in de sacristie terugkwam. Trotzli benutte de gelegenheid en verdween met een haastigen en half onderdrukten groet uit de gevaarlijke omgeving.

Na het schoolgebed ging Trotzli rood als een tomaat naar meester Lankmoedig en haalde zijn zonderling geschenk uit zijn broekzak: „Meester, wij hebben iets voor uw verzameling gevangen!"

„Een vleermuis?.... En leeft ze nog? "Waar heb je die toch vandaan gehaald?"

„Het is een.... kerkmuis, meester.... maar.... zeg asjeblief niets tegen meneer pastoor!"

Meester Lankmoedig keek den zondaar verwonderd en half glimlachend aan.... „Zit er soms wijwater aan, rakker!"

Trotzli was blij, dat hij er zoo genadig afkwam. Zonder een belooning voor zijn zeldzame vondst af te wachten, ging hij naar zijn plaats terug en stak uit gewoonte zijn handen in de broekzakken.... jakkes, driedubbele ezelskop, was me dat een smerigheid! Trotzli voelde aan zijn

Sluiten