Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wanneer hij ze tegen zijn hart gedrukt had, dan was het drogen veel vlugger gegaan, want dat was gloeiend warm in de verwachting, wat moeder er morgen van zeggen zou

Ja, wat zou zij er wel van zeggen? Want morgen wilde hij den moederdag vieren en wat hij nu deed, dat waren de laatste voorbereidingen voor dat feest. De uitvindsels van zijn lang-onderdrukte kinderliefde en van een innig dankgevoel lagen reeds keurig verpakt in verschillende doozen, die hij uit den stoffigen inventaris van zijn geliefde zusjes had geleend. Zoo stonden daar o.m.: een groote hoedendoos, een tweede, nog grootere hoedendoos, een manteldoos, twee schoendoozen en nog eens twee schoendoozen van het andere zusje, van Roosje. Om alle ruzie te voorkomen, had hij op den bodem van iedere doos een papiertje geplakt met het verzoek: „S.v.p. na

het feest teruggeven aan de dames Fröhlich op de tweede verdieping!"

Van vreugdeschoten en het uitsteken van de vlag werd in verband met de moeilijke tijdsomstandigheden (en ook vanwege het jammerlijk einde op vaders naamdag) maar afgezien. „Liefde is iets innerlijks en heeft met knallen en kleuren niets te maken." Trotzli voelde, dat dit een bijzonder wijze gedachte was. Ook zei een stem in zijn binnenste, dat hij eigenlijk een reuzefijne jongen was, want hoeveel anderen draafden nu den heelen middag achter den voetbal aan, zonder er ook maar een oogenblik aan te denken, moeder eens een plezier te doen of voor haar een kleine verrassing gereed te maken voor den Moederdag!

Sluiten