Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Trotzli vliegt over de Alpen.

Trotzli had zich vast voorgenomen, geen streken meer uit te halen. Het viel hem echter verschrikkelijk moeilijk, om een heelen vrijen middag rond te zwerven, zonder een of andere dwaasheid te begaan. Daar had je bijvoorbeeld de kameraden, die hem meer en meer begonnen te beschouwen als een groot opperhoofd; daar had je Max, dien ze eigenlijk niet konden uitstaan. Hij was vandaag naar de stad geweest en had van het warenhuis „Jelmoli" een grooten rooden ballon meegebracht. En dan had je tenslotte nog Mitzie van den buurman, een grijze kat van

de allerergste soort en moest je dan geen streken

uithalen?!

Trotzli wist zelf niet, hoe het gekomen was: plotseling rende Mitzie miauwend en blazend weg met een „Jelmoliballon" aan haar staart en even plotseling was moeder uit de huisdeur gezwenkt en het plotselingst van al belandde Trotzli op zijn kamer naast het bed: „Ziezoo, jij groote bengel! Schaam jij je niet, zoo'n arm, onschuldig beest te plagen? Ik dacht, dat je al oud en wijs genoeg was. Voor straf mag je twee weken lang niet meer met je kameraden omgaan — en nou.... maak, dat je naar bed komt. Vandaag kom je niet meer buiten, begrepen?!" Trotzli had het zeer goed begrepen. "Wanneer moeder zoo duidelijk toonde, dat ze „Ernsthaft" heette, dan viel er niet te marchandeeren. Als een eenzame steppe lag

Sluiten