Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

...Een jonge meneer in blauw pak stond in de deur.

met het vliegtuig weer naar Stadtburg!"....??

Trotzli moest zich aan de tafel vasthouden. „U!" had hij gezegd — „vliegtuig" had hij gezegd — vacantie bij peetoom!?

„Ja, ja, zeker, ik ben meneer.... eh.... ja, natuurlijk. Over een paar minuten ben ik bij u. Laat asjeblief de deuren maar open!"

Twee minuten later liep

Trotzli naast den blauwen vliegenier door de schemerdonkere straten van Ergenshuizen. De jongens gaapten hem aan, want zij hadden gedacht, dat hij ziek was. Hij groette hen een beetje uit de hoogte, net als een fijne meneer, en tikte slechts heel even aan den rand van zijn pet — een vliegenierspet!

Het kleine vliegtuig lag even buiten het stadje, heelemaal alleen, als een groote kraai in den herfst.

„Instappen asjeblief, meneer!" — Trotzli sprong in de cabine en ging naast den stuurstoel zitten.

„Maar waar is mijn peetoom nu?"

„Die is hiernaast in het restaurant; ik zal hem even halen!"

De piloot was verdwenen. Trotzli kon het nog altijd niet gelooven. Maar het was eenvoudig zoo — hij zat in

Sluiten