Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

springen!" Als er nog redding mogelijk was, dan was

dit de eenige kans. Trotzli was nooit laf geweest — en in den doodsangst wordt men zelfs vermetel. Hij drukte het stuur tegen zijn borst, maakte het valscherm los, bond de riemen stevig om armen, borst en heupen.... toen

nog een blik naar beneden heilige engelbewaarder,

help me!.... en Trotzli suisde in de zwarte diepte, terwijl de onbestuurde machine doelloos verder vloog. Akelig floot de lucht, razendsnel ging het naar omlaag.... toen een ruk, het scherm was open — Goddank! Maar waar zou hij terechtkomen? Trotzli dwong zich nog eens, de oogen te openen.... een schreeuw van ontzetting wrong zich uit zijn keel — onder hem was water, niets dan water.... de zee. Zijn benauwde hulpkreet drong door

merg en been.... toen verloor

hij het bewustzijn.

*

* si-

Toen Trotzli wakker werd, lag hij achter zijn bed tegen den muur — op den grond. Dekens, lakens, kussens waren weg; naast hem lag geheel verscheurd het spannende boek van de „Senegalnegers".... voor het bed stond moeder, de armen

over elkaar geslagen: „Je zult me wel weer een hoop onzin bij elkaar gedroomd hebben! Vooruit, maak, dat je in bed komt en maak niet zoo'n lawaai midden in den nacht. Je zou waarachtig denken, dat er brand is! En

....Toen hij wakker werd, lag hij achter zijn bed.

Sluiten