Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de schatgraverscolonne reeds langs den dikken muur aan de achterzijde van den kasteelhof: de broekzakken vol met touwen, messen en brood, de schouders beladen met werktuigen, de hoofden gevuld met plannen, droomen en stoute verwachtingen. Sep sleepte het twintig meter lange hooitouw achter zich aan, dat hij inderhaast nog uit vaders schuur geleend had.

Toen Trotzli met veldheersblik geconstateerd had, dat de oude Heinz in den tuin aan den voorkant aan het spitten was, werd de achterkant gunstig verklaard voor den inval. Minder gunstig waren de hooge muren, die

boven met scherpe, sterke ijzeren pinnen tegen iederen vijandelijken overval waren beschermd. Doch juist deze ijzeren pinnen wilde Trotzli benutten. Een breede steen werd aan het eene einde van het touw gebonden; toen werd het touw vakkundig opgerold en — hoepla — met een prachtworp — den steen voorop — over den muur geslingerd.

Het was goed gemikt, het touw lag tusschen twee pinnen en de steen

i f • t

....Trotzli was natuurlijk de klemde zien aan den binnenkant vast. ««te, die langs het touw Trotzli was natuurlijk de eerste, die

omhoogklom. 7

langs het touw omhoogklom. Als een kat krabbelde hij naar boven. Toen hij boven op den duizelingwekkend hoogen muur stond, had hij bijna vergeten, dat streng stilzwijgen de eerste plicht van den schatgraver is. Vlug trok hij de helft van het touw op,

Sluiten