Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vandaag echter leek het hem toch een beetje vreemd; want de deur van de deel stond op een kier, terwijl ze anders altijd met een grooten grendel gesloten was. En reeds bij zijn tweeden stap struikelde hij over een meelzak, die midden in den gang lag. „Potdorie...." bromde Ludi bij zichzelf, toen hij weer op de been krabbelde. „Ro-ro-

Toen echter schrok hij opeens als een dief, die op heeterdaad wordt betrapt; want ijselijke spoken kwamen als levend geworden meelzakken op hem af, twee, drie, vier... Ze hadden groote, witte vleugels, huilende, akelige stemmen, zoodat den dronken Ludi het koude zweet over de baardstoppels liep.

„Jij, ellendige dronkenlap, verstokte zondaar.... jij, ergernis van het dorp.... bezeten door den boozen geest.... het uur der vergelding is geslagen... geef

rekenschap van den verzopen Zondag... . van het weggegooide geld.... van de gezondheid, die jij hebt verknoeid!"

„Mo-mo-moord! Moooooord! Hu-hu-hulp!" huilde de zatte Ludi, terwijl hij de trap naar den zolder oprende.

ro-rommelzo-zo-zooi!"

....Spoken kwamen als levend geworden meelzakken op hem af.

Sluiten